จากการอ่านบทความของเพื่อนๆ ผ่าน blogger ทำให้ข้าพเจ้ามีมุมมองใหม่ๆ มากขึ้น โดยเฉพาะกระบวนการคิดที่ผ่านงานเขียนซึ่งทำให้เห็นว่าการแก้ปัญหาของแต่ละคนนั้นไม่เหมือนกันหรืออาจจะมีแนวทางที่ใกล้เคียงกัน นั้นก็หมายความว่าแต่ละคนนั้นมีทัศนคติในการมองปัญหาที่แตกต่างขึ้นอยู่กับประสบการณ์จริง หรือสิ่งที่อยู่รอบๆข้าง และการเลือกวิธีการที่ดีที่สุดในการแก้ปัญหา แต่สิ่งที่เห็นได้ชัดเจนคือการใช้ภาษาที่ถ่ายทอด บางคนใช้ภาษาที่ตรงๆ ได้ความหมายที่ชัดเจนและบางคนใช้ภาษาที่นุ่มนวล อ้อมๆทำให้เกิดความรู้สึกที่ดี ซึ่งงานเขียนนี้มันสะท้อนให้เห็นถึงรูปแบบและนิสัยของผู้เขียน นอกจากนี้การเขียนบทความสั้นๆ เป็นการฝึกความชำนาญการใช้ภาษาอังกฤษ ในฐานะว่าที่คุณครูจำเป็นต้องมีความแน่นในเนื้อหาและวิชาชีพ มันสะท้อนการใช้ภาษาเป็นอย่างดีและเป็นตัวกระตุ้นหรือกระจกส่องในเรารู้จักเรียนรู้ข้อผิดพลาดและรู้จักปรับปรุงตัวเองอยู่เสมอ จะสังเกตได้ว่าทุกคนยังใช้ภาษาที่ผิดทั้งๆที่โครงสร้างบางอันง่ายและสิ่งที่สำคัญต้องคิดเป็นบริบทของชาวต่างชาติ แต่มันก็เป็นสิ่งที่ยากเพราะเราเคยชินในบริบทสังคมไทย ส่วนคำพูดที่ว่าเพราะอ่านจึงเขียนได้เป็นอมตะ เพราะการจะเขียนงานอะไรก็ตามต้องอาศัยทักษะต่างๆ กลั่นออกมาเป็นภาษาเขียนให้เราได้อ่านและรับรู้ความคิดที่ใหม่ๆ โดยภาพรวมแล้วงานเขียนของเพื่อนๆ เป็นงานที่ทำให้เกิดกระบวนการคิด เปลี่ยนทัศนคติในการมองโลก รู้จักเลือกสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับตนเองและผู้อื่น
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น